Descripción

A novela xira arredor das probas e tribulacións dun travesti que intenta converterse en si mesma, na persoa que sempre quixo ser, coma unha bolboreta que soña con ser soñada, chegando ao destino intocado do seu propio ser. De pé sobre a baldosa da súa única existencia como Marcelo, non podía entender que ese era o seu destino, sentir unha enorme necesidade de liberarse, de ir a outros acios, de ser unha uva doutra pel, de ser doutro tempo, doutro lugar, no territorio doutro soño.

Dese rapaz que unha vez foi, de pé diante da aula coa súa voz case infantil, entre as risas e as burlas reprimidas dos rapaces que a acosaban. Ás veces confundía a realidade cos soños e os soños coa realidade, porque estaba a experimentar soños lúcidos por primeira vez. As cousas máis estrañas sucedíanlle nos seus soños. Conseguira darse conta de que as experiencias que tiña mentres durmía eran soños; esa era a clave, o segredo para experimentar un soño lúcido coma se fose real. Tamén lle permitiu escapar ao outro lado do sono, onde o maltrato non deixou efectos duradeiros, nin sequera un dente roto ou os excesos autoritarios do seu pai, un militar con rango de sarxento axudante que perseguía subversivos, asaltando casas e confiscando as pertenzas dos arrestados, o que trouxo unha inqueda prosperidade á súa familia.

Algunhas noites, os seus pensamentos, xa no límite do sono, entrelazábanse co feminino, e soñaba con ser unha nena. Soñaba consigo mesmo sobre patíns con botas rosas como as da súa curmá Zulma, voando por un ceo celestial. A consciencia acompañouno mentres cruzaba o limiar do sono cara a un mundo irreal, pero cheo de imaxes tan vívidas como cando estaba esperto, aínda que moito máis intensas, moito máis alegres, e onde era verdadeiramente feliz.

Tivo que deixar a súa casa e ir á capital por mor da desaprobación do seu pai. Era a historia familiar das mulleres trans que viaxaban dende as provincias, pero no seu caso, as circunstancias ditaban que debía seguir vivindo no armario, agochada como muller trans; así que continuou a escapar da realidade a través de soños lúcidos. Traballaba nunha libraría onde unha muller, unha mestura de adiviña mitolóxica e xitana seductora, invocaba os espíritos de escritores mortos.

Soñaba consigo mesma no ventre da súa nai antes de nacer, no tren dos soños cando regresaba á súa aldea como muller trans para evitar ser soldado ou causar sensación nos carnavais, soñando vestida de raíña. Choraba a súa dor oculta polas mulleres trans asasinadas. Soñaba consigo mesma no medio dunha marcha do Orgullo baixo un arco da vella, reclinada nun ceo feito de anacos doutros ceos celestiais que os desiguais non podían ver.

“Del Otro Lado del Sueño”

Información adicional